Pętla histerezy magnetycznej to zamknięta krzywa opisująca zmiany indukcji magnetycznej B lub polaryzacji J w materiale ferromagnetycznym, wywołane zmianami natężenia zewnętrznego pola magnetycznego H. Szeroka pętla histerezy charakteryzuje materiały magnetycznie twarde (magnesy), natomiast wąska pętla histerezy - materiały magnetycznie miękkie. Przykłady pętli B(H) i J(H) przedstawiono schematycznie na rysunkach poniżej.

Kierunki magnesowania (H > 0) i odmagnesowania (H < 0) są kierunkami umownymi, stąd na pętli histerezy można wyróżnić cztery ćwiartki, które parami są sobie równoważne: ćwiartki pierwsza i trzecia są ćwiartkami magnesowania do +Bs (+Js) albo -Bs (-Js), nazywane krzywymi magnesowania, a ćwiartki druga i czwarta są ćwiartkami odmagnesowania (krzywe odmagnesowania).


Pętle histerezy różnych materiałów zmieniają się w różny sposób pod wpływem zmian temperatury i w związku z tym podawane są współczynniki temperaturowe TK(Br) i TK(jHc).